Wednesday, 29 June 2016

အရပ္ဘက္- အရပ္ဘက္ဆက္ဆံေရ

၂၀၁၆ ဇြန္လအတြင္းမွာႏုိင္ငံေရးနဲ႔ ဆက္ႏႊယ္ေန တဲ့ ပြဲသံုးပြဲကို ကြၽန္ေတာ္ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ေတာင္ႀကီးမွာ က်င္းပခဲ့တာက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ နည္းလမ္းရွာျခင္း ႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲပါ။ အဲဒီပြဲမွာ ရွမ္းျပည္နယ္မွာရွိတဲ့ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြအားလံုးကို ဖိတ္ၾကားၿပီး က်င္းပခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ပြဲကေတာ့ လား႐ိႈးမွာက်င္းပတဲ့ ရွမ္းျပည္ပူး ေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးေကာ္မတီ (SSJAC) ႏွစ္ ၂၀ ျပည့္အထိမ္းအမွတ္ပြဲပါ။ အဲဒီပြဲကေတာ့ အထိမ္းအမွတ္ပြဲသက္သက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ပြဲက ေတာ့ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ားအဖြဲ႕က ဦးစီးက်င္းပခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးသားျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ေရးႏွင့္ ၂၁ ရာစုပင္လံုညီလာခံ ဖိုရမ္ပြဲပါ။ အဲဒီပြဲကို ျပည္ၿမိဳ႕မွာ က်င္းပခဲ့တာပါ။
ေျပာခဲ့တဲ့ ပြဲေတြမွာ ကြၽန္ ေတာ္သတိထားမိတဲ့အခ်က္က ေတာ့ အႏုိင္ရႏုိင္ငံေရးပါတီႀကီး ထဲက ကြၽန္ေတာ္တုိ႔နဲ႔ ရင္းႏွီးၿပီး သား မိတ္ေဆြေတြ ပြဲကိုတက္ ေရာက္မလာၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ဆို ကြၽန္ေတာ္ေျပာခဲ့တဲ့ အဲဒီႏိုင္ငံေရးပြဲေတြမွာ ဆံုးျဖတ္ ခ်က္ေတြ၊ ကတိျပဳခ်က္ေတြ၊ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္ထုတ္တာ ေတြ မရိွပါဘူး။ ေျပာရရင္ေတာ့ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြအဖို႔ သိပ္အ ေရးႀကီးလွတဲ့ပြဲေတြမဟုတ္ပါ ဘူး။ ပြဲလာတက္တဲ့အတြက္ အမွား အယြင္းတစ္စံုတစ္ရာျဖစ္စရာမရွိ တဲ့ ပြဲမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ မိတ္ေဆြရင္းေတြ ျဖစ္တဲ့ အႏုိင္ရပါတီက မိတ္ေဆြ ေတြက ဘာေၾကာင့္ေရွာင္ထြက္ ၿပီး ေရာက္မလာၾကတာလဲဆုိတာ စဥ္းစားစရာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါ နဲ႔ပဲ နီးစပ္ရာႏုိင္ငံေရးအသိုင္းအ ဝိုင္းက မိတ္ေဆြေတြ၊ အေပါင္း အသင္းေတြကို လက္လွမ္းမီသ ေလာက္ ေမးၾကည့္လုိက္ေတာ့မွ သူတုိ႔ေဒသေတြမွာလည္း ကြၽန္ ေတာ္ႀကံဳခဲ့ရသလိုမ်ိဳး သူတုိ႔လည္းႀကံဳခဲ့ရတယ္လို႔ ေျပာလာၾကပါ တယ္။
တကယ္ဆုိ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔နဲ႔ အႏုိင္ရပါတီႀကီးက မိတ္ေဆြေတြ ဟာ အျငင္းပြားစရာ၊ အတိုက္အ ခံျပဳစရာ ဘာမွမရွိခဲ့ပါဘူး။ လက္ ရွိမွာလည္း ဘာမွရွိမထားပါဘူး။ အရင္တုန္းကလိုပဲ ခင္ခင္မင္မင္ ရွိစၿမဲရွိေနခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုေတာ့ ေျပာေနတာေတြက ဘယ္ေလာက္မွန္တယ္ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္သိပ္ေတာ့ မသိပါဘူး။ ၾကားေနရတာေတြကေတာ့ အဲဒီ ပြဲေတြတက္ဖို႔ ဖိတ္ခံရရင္ အထက္ကို ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္းၿပီး ခြင့္ျပဳ ခ်က္ရမွ တက္ရတယ္လုိ႔ ေျပာေန ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်က္ကို လူအ ေတာ္မ်ားမ်ားေျပာေနၾကေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ မယံုၾကည္ပါ ဘူး။ မယံုၾကည္ေပမယ့္လည္း စိတ္ပူပန္မႈရွိလို႔ အခုေဆာင္းပါးကို ကြၽန္ေတာ္ေရးျခင္းျဖစ္ပါ တယ္။
စဥ္းစားၾကည့္ေပါ့။ ၿမိဳ႕နယ္ တစ္ခုတည္းမွာ အတူေနၾကတဲ့ မိတ္ေဆြ ႏုိင္ငံေရးပါတီအခ်င္း ခ်င္းလုပ္တဲ့ပြဲေတြကို တက္ဖို႔ရာ အတြက္ အထက္ကိုခြင့္ေတာင္းရ တယ္ဆုိတာ ဒီမိုကေရစီပါတီႀကီး မွာ ဘယ္လိုလုပ္ျဖစ္ႏုိင္ပါ့မလဲ ဗ်ာ။ အတိုက္အခံဘဝ အႏုိင္ရ ပါတီႀကီးမျဖစ္ခင္တုန္းကေတာင္ မွ မလိုခဲ့ဘဲ အခုအာဏာရပါတီ ႀကီးျဖစ္ေတာ့မွ လိုအပ္တယ္ဆုိ တာ လုံုးဝကို မျဖစ္ႏုိင္တာပါ။ ဒါ ေပမဲ့ လူေျပာသူေျပာကေတာ့ အ ေတာ္ကို မ်ားေနခဲ့ပါၿပီ။
ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ဟာ အရပ္ ဘက္၊ စစ္ဘက္ဆက္ဆံေရး ေကာင္းမြန္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းေနတဲ့ကာ လကို သေဘာေပါက္နားလည္ ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေအာင္ျမင္ ေအာင္လည္း ဝန္းရံေပးၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ တည္း မိမိတို႔နဲ႔ သေဘာထားတူ ညီၾကတဲ့ မိတ္ဖက္အဖြဲ႕အစည္း ေတြနဲ႔ ဝင္ထြက္သြားလာ တုိင္ပင္ ေနၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မိမိနဲ႔ ရပ္တည္ခ်က္ခ်င္းတူညီတဲ့ အဖြဲ႕ အစည္းအခ်င္းခ်င္း မဆက္ဆံရင္ အျခားဘယ္သူနဲ႔မွ ဆက္ဆံဖို႔မရွိ ႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။
အခုအခ်ိန္မွာ ရန္သူကို ေတာင္မွ မိတ္ေဆြလုပ္ႏုိင္တဲ့ အ ေျခအေနျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသား ျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ေရးကို လံုး ပမ္းေနၾကတဲ့အခ်ိန္လည္းျဖစ္ပါ တယ္။ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး၊ တစ္ဖြဲ႕နဲ႔ တစ္ဖြဲ႕ အတတ္ႏုိင္ဆံုး ႐ိုင္းပင္း ကူညီၾကရမွာျဖစ္သလုိ တစ္ဦး တစ္ဖြဲ႕စီရဲ႕ သေဘာထားေတြ၊ အယူအဆေတြကို ေလးေလးစား စား ေလ့လာသံုးသပ္ရမယ့္အခ်ိန္ ကာလလည္းျဖစ္ပါတယ္။
အခုလိုအခ်ိန္က်မွ ပြဲေတြ ဖိတ္ၾကားတာေတာင္ မဝင္၊ မထြက္ဘဲ ခပ္စိမ္းစိမ္းေနၾကရ မယ့္ အခ်ိန္လည္း မဟုတ္ေတာ့ ပါဘူး။ ေကာင္းမြန္သင့္ျမတ္တဲ့ ဆက္ဆံေရးေတြ ထူေထာင္ရမယ့္ ကာလျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ဆုိ ရင္ ၿမိဳ႕နယ္ေတြက ပြဲေတြမွာ အ ရင္တုန္းကလုပ္ခဲ့သလိုမ်ိဳးကို အ ႏုိင္ရပါတီအေနနဲ႔ဆက္လက္ၿပီး ဦးေဆာင္ေနရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုလို ကိုယ္ေရာင္ေဖ်ာက္ေနလို႔ မရပါဘူး။ အႏုိင္ရပါတီ၊ အာဏာ ရပါတီဆုိတဲ့ ဂုဏ္ကိုထိန္းသိမ္းၿပီး မိမိၿမိဳ႕နယ္ထဲမွာ ဆက္လက္ၿပီး ဦးေဆာင္ေနရမွာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမွလည္း ကိုယ့္ကိုအားေပးခဲ့တဲ့ မဲဆႏၵရွင္ျပည္သူေတြနဲ႔လည္း အ ဆက္မျပတ္ေတြ႕ဆံုေနမွာ ျဖစ္ပါ တယ္။
အႏုိင္ရခဲ့ၿပီး အာဏာရပါတီ ႀကီးျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ အတိုက္ အခိုက္ဆုိတာေတြကေတာ့ မလြဲ မေသြရွိေနမွာပါ။ ဒါေတြကိုေတာ့ ေရွာင္လႊဲလို႔လည္း မရႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေတြကို ေရွာင္ၾကဥ္ေနရင္လည္း အလုပ္ျဖစ္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အ ေရးႀကီးတာက ကုိယ့္ဘက္က ‘တာ’ကို လံုေအာင္ထိန္းႏုိင္ဖို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္တာလံုေန သေရြ႕ ဘယ္သူမွ အျပစ္ေျပာလုိ႔ မရပါဘူး။
တကယ္ဆုိရင္ ပုပ္သိုးေဆြး ျမည့္ေနတဲ့ အမိႈက္ပံုႀကီးကို ရွင္း လင္းရသလို အေတာ္ႀကီးကို ခက္ ခဲတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ ငန္းႀကီးကို လုပ္ေနရတာမို႔ ကြၽန္ ေတာ္တုိ႔ အျပစ္တင္လုိ႔မရပါဘူး။ သို႔ေသာ္လည္း အႏုိင္ရပါတီအ ေနနဲ႔ လႊတ္ေတာ္နဲ႔ အစိုးရအဖြဲ႕ ေတြမွာ မပါဝင္ရတဲ့ ပါတီဝင္ေတြ ဟာ သူတုိ႔နဲ႔ဆုိင္တဲ့ ေဒသအသီး သီးေတြမွာ က်န္ေနၾကတာပါ။ မၾကာခင္လာေတာ့မယ့္ ၂၁ ရာစု ပင္လံုညီလာခံအတြက္ ျပည္သူ ေတြဆီကျဖစ္ျဖစ္၊ သူတုိ႔နဲ႔နီးစပ္ ရာ ပါတီေတြ၊ အဖြဲ႕အစည္းေတြ ဆီက အျမင္ေတြကို နားေထာင္ဖို႔ လုိသလို ပါတီအေပၚပိုင္းက ေပၚ လစီေတြကိုလည္း ရွင္းျပေနရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးေဆာင္ပါတီႀကီး အေနနဲ႔ မားမားမတ္မတ္ရပ္တည္ ေနရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အစိုးရနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ေတြမွာ ဦးေဆာင္မႈ ေပးေနသလို ဆုိင္ရာၿမိဳ႕နယ္ေတြ မွာလည္း ဦးေဆာင္မႈေပးႏုိင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
 ႏုိင္ငံေတာ္ တည္ေဆာက္ ေရးဆုိတာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ တည္း၊ တစ္ဖြဲ႕တည္းက ေဆာင္ ရြက္ႏုိင္တဲ့ကိစၥေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ အဖြဲ႕အစည္းအားလံုးကို တတ္ႏုိင္ သမွ် စည္း႐ံုးသိမ္းသြင္းၿပီး လက္ တြဲေဆာင္ရြက္မွသာ ေအာင္ျမင္ ႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အသီးသီး ေသာ အဖြဲ႕အစည္းေတြကေနတစ္ ဆင့္ ျပည္သူေတြကို လမ္းျပေရွ႕ ေဆာင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ မင္းကိုႏုိင္ေျပာသလို ေရဆန္ခရီး မွာ ေလွာ္တက္ပဲရမယ္ဆုိသလိုပဲ ‘ေလွာ္တက္’ေတာင္းခ်င္တဲ့လူ ေတြ၊  အကူအညီေပးခ်င္တဲ့လူ ေတြက ဒုနဲ႔ေဒးပါဗ်ာ။ အခြင့္အေရး သမားေတြရွိတာမွန္သလို အမွန္ အကန္စိတ္ေစတနာအရင္းနဲ႔ တုိင္းျပည္အတြက္ အကူအညီ ေပးခ်င္တဲ့ ‘လူမွန္’ေတြလည္း အ မ်ားအျပားရွိေနပါတယ္။ ကိုယ္ က အဖြဲ႕အစည္းေတြၾကားထဲ ဝင္ ထြက္ဆက္ဆံေနဖို႔ပဲ အေရးႀကီး ပါတယ္။
တကယ္ဆုိ ကြၽန္ေတာ့္အေန နဲ႔ ဘာမွဝင္ေျပာစရာမရွိပါဘူး။ တျခားဘယ္သူမွလည္း အမုန္းခံ ေျပာဆိုသံလည္း မၾကားရပါဘူး။ သို႔ေသာ္လည္း ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ဒီမို ကေရစီဘက္ေတာ္သားပါတီတစ္ ခုရဲ႕ ျဖစ္ပ်က္ေနပံုကို ျပန္လည္ သံုးသပ္ႏုိင္ေအာင္ အျပဳသေဘာ ေဆာင္ၿပီး ဝင္ေျပာရျခင္းျဖစ္ပါ တယ္။ အခုလို လူေျပာသူေျပာ မ်ားေနတဲ့ကိစၥသာ အမွန္တကယ္ ျဖစ္ေနတယ္ဆုိခဲ့ရင္ ပဲ့ကိုင္ရွင္ မ်ား လမ္းေၾကာင္းမွန္ေပၚ ျပန္ တည့္မတ္ႏုိင္လိမ့္မယ္လို႔လည္း ေမွ်ာ္လင့္ထားပါတယ္။ မဟုတ္ ဘူးဆိုရင္လည္း လြန္တာရွိ ဝႏၵာမိ ေပါ့။
တစ္ခုေတာ့ ရွိပါတယ္။ စစ္ ဘက္- အရပ္ဘက္ဆက္ဆံေရး အေရးႀကီးသလို တစ္ဖက္မွာ လည္း ‘‘အရပ္ဘက္- အရပ္ဘက္ ဆက္ဆံေရး’’လည္း အေရးႀကီးပါ ေၾကာင္း တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။
7Days Daily (Issue No. 1127 Thursday, June 22, 2016)

No comments:

Post a comment